VİRGÜL KOY, DİNLEN BİRAZ…
VİRGÜL KOY, DİNLEN BİRAZ… Kelimeler arasında küçük, görünüşte basit ama onsuz olamayan satırlar içinden gizlice almak ya da çalmak gibi “virgül’ü” …Kalem ucundan damlayan...
BİTTİ ARTIK...
Hani gecelerime doğardı ya kahramanlarım ay gibi… Elimden tutup sürükleyerek getirirlerdi beni klavyemin başına. Elimi mi uzatırdım yoksa onlar...
"SEN" DOLU YALNIZLIKLARIM...
<p align="right"></p><div class="avatar"><img style="filter: alpha(opacity=165, finishOpacity=0,style=3);" width="705" src="http://img2.blogcu.com/images/y/a/z/yaziruhu/collage17uqta6sen__2.jpg" /> <p></p><p> Söyleyemediğim her sözcük boğazımda yumruk gibi kalsa da, hayalimde büyüteceğim seni. Adını boş duvarlara fısıldayacağım....
